การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างการจัดการคุณภาพแบบองค์รวมที่เน้นปัจจัยเชิงนุ่ม (Soft TQM) วัฒนธรรมองค์การเชิงนวัตกรรม นวัตกรรมสีเขียว และความยั่งยืนในอุตสาหกรรมโลจิสติกส์ของประเทศไทย ซึ่งอุตสาหกรรมนี้มีบทบาทสำคัญต่อเศรษฐกิจแต่ในขณะเดียวกันก็เผชิญกับความท้าทายด้านสิ่งแวดล้อมที่สำคัญ จึงจำเป็นต้องมี
การเปลี่ยนแปลงสู่ความยั่งยืน การวิจัยใช้วิธีการสุ่มตัวอย่างแบบแบ่งชั้นภูมิ (Stratified Random Sampling) โดยเก็บข้อมูลจากผู้บริหารระดับสูงและผู้จัดการของบริษัทโลจิสติกส์ที่จดทะเบียนจำนวน 314 ราย วิเคราะห์ข้อมูลด้วยวิธีการวิเคราะห์สมการโครงสร้างด้วยกำลังสองน้อยที่สุดบางส่วน (Partial Least Squares Structural Equation Modeling: PLS-SEM) เพื่อทดสอบสมมติฐานทั้ง 6 ข้อ

ผลการวิจัยพบว่า Soft TQM มีอิทธิพลอย่างมีนัยสำคัญต่อวัฒนธรรมองค์การเชิงนวัตกรรม (β = 0.558, p < 0.001) และนวัตกรรมสีเขียว (β = 0.191, p < 0.001) แต่ไม่มีผลกระทบโดยตรงต่อความยั่งยืนอย่างมีนัยสำคัญ (β = 0.139, p = 0.061) วัฒนธรรมองค์การเชิงนวัตกรรมมีอิทธิพลเชิงบวกต่อทั้งนวัตกรรมสีเขียว (β = 0.363, p < 0.001) และความยั่งยืน
(β = 0.178, p < 0.001) นวัตกรรมสีเขียวมีผลกระทบเชิงบวกอย่างมีนัยสำคัญต่อความยั่งยืน (β = 0.308, p < 0.001)

ผลการวิจัยเหล่านี้ชี้ให้เห็นว่า Soft TQM ทำหน้าที่เป็นปัจจัยพื้นฐานที่เอื้ออำนวย (Enabler) มากกว่าจะเป็นแรงขับเคลื่อนโดยตรง (Direct Driver) ต่อความยั่งยืน โดยจำเป็นต้องมีกลไกเสริมผ่านวัฒนธรรมเชิงนวัตกรรมและนวัตกรรมสีเขียว การศึกษานี้ให้ข้อเสนอแนะเชิงปฏิบัติสำหรับผู้บริหารองค์การโลจิสติกส์ในการบูรณาการแนวปฏิบัติการจัดการเชิงนุ่มเข้ากับ
วัฒนธรรมที่มุ่งเน้นนวัตกรรมและการริเริ่มด้านสิ่งแวดล้อม เพื่อสนับสนุนเป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืนของประเทศไทย

This study examines the interrelationships among Soft Total Quality Management (Soft TQM), innovative organizational culture, green innovation, and sustainability within Thailand's logistics industry. The sector plays a crucial economic role while facing significant environmental challenges, necessitating sustainable transformation. Using stratified random sampling, data were collected from 314 senior executives and managers of registered logistics companies. Partial Least Squares Structural Equation Modeling (PLS-SEM) was employed to test six hypotheses.

The findings reveal that Soft TQM significantly in-fluences innovative organizational culture (β = 0.558, p < 0.001) and green innovation (β = 0.191, p < 0.001), but does not directly impact sustainability (β = 0.139, p = 0.061). Innovative organizational culture positively affects both green innovation (β = 0.363, p < 0.001) and sustainability (β = 0.178, p < 0.001). Green innovation demonstrates a significant positive effect on sustainability (β = 0.308, p < 0.001).

These results indicate that Soft TQM op-erates as a fundamental enabler rather than a direct driver of sustainability, requiring complementary mechanisms through innovative culture and green innovation. The study provides actionable insights for logistics managers to integrate soft management practices with innovation-oriented culture and environmental initiatives, supporting Thailand's sustainable development objectives.

ได้รับการสนับสนุนทุนวิจัยจากมหาวิทยาลัยหอการค้าไทย ปีการศึกษา พ.ศ. 2567