จากการวิเคราะห์ปัญหากรณีศึกษาของ บริษัท TGC จำกัด ทำให้พบว่า บริษัทประสบปัญหาด้านการจัดการสินค้าคงคลังและการวางแผนการขาย เนื่องจากวิธีการดำเนินการในการพยากรณ์ความต้องการสินค้าของลูกค้านั้นมีความไม่เหมาะสม ทำให้เกิดต้นทุนและปริมาณสินค้าที่ไม่เหมาะสมต่อความต้องการซื้อสินค้าของลูกค้า ส่งผลทำให้เกิดการเสียโอกาสในการขาย จากปัญหาดังกล่าวทำให้ต้องมีการวิเคราะห์ข้อมูลและหาวิธีการในการแก้ไข โดยจะให้ความสำคัญในเรื่องของการพยากรณ์ยอดขาย ให้เกิดมูลค่าของการสูญเสียโอกาสในการขายให้น้อยที่สุด มีการกำหนดระดับสินค้าคงคลังสำรองให้เพียงพอต่อความต้องการของลูกค้า และการวางแผนการขายของบริษัทให้เป็นไปในทิศทางเดียวกันวัตถุประสงค์ของการทำกรณีศึกษาครั้งนี้ คือ เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพของการพยากรณ์ความต้องการสินค้าของลูกค้าให้อยู่ในปริมาณที่เหมาะสม โดยมีการลดมูลค่าการสูญเสียโอกาสในการขายที่เกิดจากสินค้าขาด และเพื่อเป็นเพิ่มประสิทธิภาพในการวางแผนการขายจากการศึกษาพบว่า มีการจัดกลุ่มสินค้าตามมูลค่าสินค้าขาดสต๊อกและมูลค่าการสูญเสียโอกาสในการขาย โดยการใช้ทฤษฎี ABC Classification ในการจัดกลุ่มสินค้า และนำสินค้ากลุ่ม A ที่มีมูลค่าเสียโอกาสในการขายสูงสุด โดยมีมูลค่าสินค้าขาดทั้งสิ้น 146,835,966 บาท คิดเป็นสัดส่วน 53.03% ของมูลค่าสินค้าขาดทั้งหมด มาทำการวิเคราะห์ โดยหาค่าพยากรณ์ด้วยวิธีการ Exponential Smoothing ซึ่งเมื่อทำการเปรียบเทียบการพยากรณ์ค่าการพยากรณ์แบบเอ็กซ์โปเนนเชียล มีค่าเสียโอกาสจากการขายลดลง จากค่าการพยากรณ์แบบ Sales Forecast ถึง 74.51% หรือ 109,414,315.71 บาทจากการเปรียบเทียบมูลค่าของค่าเสียโอกาสขายระหว่างการวางแผนแยกแต่ละแผนกกับการวางแผนโดยการใช้ทฤษฎี S&P เข้ามาช่วย1. การวางแผนแยกแต่ละแผน มีค่าเสียโอกาสในการขาย 74,461,813.21 บาท2. การวางแผนแบบ S&P มีค่าเสียโอกาสในการขาย 7,675,607.76 บาทดังนั้นการวางแผนแบบ S&P มีค่าเสียโอกาสในการขายลดลงจากการวางแผนแยกแต่ละแผนก ถึง 89.69% หรือ 66,786,205.46 บาท